Μαρίκα Παπαγκίκα

Η Μαρίκα Παπαγκίκα (1890–1943) ήταν μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους του μικρασιατικού και παραδοσιακού ελληνικού τραγουδιού στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννημένη στην Κω, μετέφερε την πλούσια μουσική παράδοση της περιοχής στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εγκαταστάθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Από το 1918 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1930 ηχογράφησε πολυάριθμους δίσκους και έγινε από τις πρώτες Ελληνίδες που άφησαν τόσο πλούσια δισκογραφική κληρονομιά. Με τον σύζυγό της, τον σαντουρίστα Κώστα Παπαγκίκα, δημιούργησε το “Marika’s Café Aman” στη Νέα Υόρκη, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάδοση των σμυρναίικων, των αμανέδων και της παραδοσιακής μουσικής στο ελληνικό μεταναστευτικό κοινό. Η φωνή της, καθαρή και εκφραστική, άφησε έντονο αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, καθιερώνοντάς την ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές του μικρασιατικού ύφους.