Το τραγούδι «Γλυκά πονούσε το μαχαίρι» του Τόλη Βοσκόπουλου είναι ένα από εκείνα τα λαϊκά τραγούδια που συνδυάζουν πάθος, πόνο και ρομαντισμό με μοναδικό τρόπο. Ο Βοσκόπουλος, με τη χαρακτηριστική συναισθηματική του ερμηνεία, δίνει ζωή σε έναν στίχο γεμάτο αντιθέσεις , εκεί όπου “ο πόνος της αγάπης γίνεται γλυκός”

Γλυκά πονούσε το μαχαίρι,

έσταζε μέλι η μαχαιριά.

Και πέθαινα στην αμμουδιά

πέρσυ το καλοκαίρι.

Και πέθαινα στην αγκαλιά σου

κι έκλαιγες μ’ αναφιλητά…

Και πέφταν πάνω μου λυτά

τα ζωντανά μαλλιά σου.

Και γύρευες να μ’ αναστήσεις

με το αθάνατο νερό…

Κι ήταν το στόμα μου ξερό

σαν στερεμένης βρύσης.

Κι έσκυψες πάνω στην καρδιά μου

σαν ανθισμένη γιασεμιά…

Και η ζεστή σου ανασεμιά

μ’ ανάστησε καρδιά μου.