Η Μηλιά – Κυπριακό Παραδοσιακό Τραγούδι
Πρώτες καταγραφές: Αρχές 20ού αιώνα
Πρώτη εκτέλεση: Σούλη Σαμπάχ
Μουσική/Στίχοι: Αχιλλέασ Λυμπουρίδης
Η «Η Μηλιά» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου. Με τη χαρακτηριστική κυπριακή διάλεκτο και τη μελωδία που θυμίζει αρχαίο λυρισμό, το τραγούδι μιλά για τον έρωτα, τη νεότητα και την ομορφιά της κοπέλας που ανθίζει σαν μηλιά. Απλό και συγκινητικό, αποτυπώνει τον τρόπο που η κυπριακή μουσική παράδοση συνδυάζει τη γλύκα του λόγου με τη μελωδική ευαισθησία του νησιού.
Στίχοι:
Ως πόσο Μηλιά μου οι καρκιές μας να πονούν
ως πόσο τα στόματα του κόσμου εννά λαλούν
άηστο γινάτι τζιαι έλα πέτο πέτο ναι,
πέτο για να σπάσουν ούλλοι μες στο καφενέν
Να μεν έσιης ποτούτα ποιον, νασιεις που μένα τζιαι γλεπιόν
Τζιαι εννά περάσουμε ζωή, με αγάπη τζιαι αναπαή
Κόρη Μηλιά, κόρη Μηλιά, να κάμνεις καϊρέττι
θέλω λαούτα τζιαι φκιολιά, γάμους τζιαι ζιαφέττι
Να μεν αρκείς, να μεν αρκώ, τζιαι εννά αναγύρω το χωρκόν
Έν τζιαι σηκώννει υπομονή, να παντρευτούμε τζιαι κανεί
Ρα Μηλιά μου, ρα Μηλιά μου, μα τον Άη Λαρκόν,
εγινήκαμε ρεζίλη μες τούντο χωρκόν
άηστο γινάτι τζιαι έλα πέτο πέτο ναι,
πέτο για να σπάσουν ούλλοι μες στο καφενέν
Να μεν έσιης ποτούτα ποιον, νασιεις που μένα τζιαι γλεπιόν
Τζιαι εννά περάσουμε ζωή, με αγάπη τζιαι αναπαή
Κόρη Μηλιά, κόρη Μηλιά, να κάμνεις καϊρέττι
θέλω λαούτα τζιαι φκιολιά, γάμους τζιαι ζιαφέττι
Να μεν αρκείς, να μεν αρκώ, τζαι εννά αναγύρω το χωρκόν
Έν τζιαι σηκώννει υπομονή, να παντρευτούμε τζιαι κανεί.